Blues in't Hofke 2020


Zondag 7 Juni 2020

Kerkstraat 46 , 2360 Oud-Turnhout

Blues in't Hofke 2020

Blues in't Hofke 2020

Mainstage : 14 u.00

Bands Teksten Zondag

Hymn For Her (usa)

Lucy Tight & Wayne Waxing zijn een koppel en vormen samen Hymn for Her. Dit koppel trekt doorheen de Verenigde Staten en treden overal op waar hun mobilhome kan staan. Het is niet zomaar een mobilhome, maar een authentieke "Bambi Airstream", een model uit de jaren '60, rond en zilverkleurig. De caravan is niet alleen hun woonplaats, maar ook hun opnamestudio. Lucy en Wayne zijn dan ook te omschrijven als de ideale moderne hippies. Afgelopen jaren is het voor het duo heel druk bezig geweest met tournees door hun eigen thuisland, maar ook in het buitenland waaronder zelfs België, waar ze dan hun sappige countryblues speelden, maar steeds met een dosis desert rock en psychedelia, waardoor ze in de pers werden omschreven als "Hell’s Angels meets the Amish" en " White Stripes meet Country Joe McDonald”. Live brengen deze ‘trailer trash hippies’ een erg wilde mash-up van country, blues en punk, steeds met de nodige dosis humor. Het zal er stuiven in de biertent!!

 

Travellin’ Blue Kings (b)

Voeg twee porties Electrophonics en twee delen van Howlin 'Bill samen met een snuifje Rhythm Bombs, Liberators, Fried Bourbon, Regulators en Eastville Sinner, schud goed, haal de room eraf en je krijgt vier gallons explosieve benzine aka Travellin' Blue Kings. Aan dit viertal werd begin dit jaar nog Patrick Cuyvers (Hammond orgen en piano) als vaste waarde toegevoegd. Travellin' staat niet toevallig in de naam, deze vijf heren werkten met hun respectievelijke bands al in heel Europa. Je kon ze vinden op festivalpodia in Noorwegen, Zweden, Polen, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland, het Verenigd Koninkrijk en Italië. En natuurlijk als boys uit de Benelux, in alle uithoeken van België en Nederland. Hun invloeden variëren van Texas tot de westkust, over Memphis op weg naar Chicago en vervolgens naar de UK's British Blues Boom. De vier heren vinden hun inspiratie in veel verschillende soorten muziek en brengen een fris en toch vertrouwd repertoire, aangevuld met een paar precies gekozen covers. Dat is wat je van deze nieuwe band kunt verwachten, gebracht met veel energie en enthousiasme.

 

Theo Lawrence (fra/can)

Als achtjarig jochie was Parijzenaar Theo Lawrence fan van The White Stripes en ontdekte hij hoeveel zeggingskracht je kunt leggen in slechts een paar akkoorden. Als hij veertien is belooft hij zichzelf dat zijn eerste plaat Homemade Lemonade gaat heten. Acht jaar later lost hij de belofte in met een dijk van een debuut, dat de energie van rock-‘n-roll en het verhalende van country mixt met old skool soul en rhythm & blues. Ook op de afgelopen najaar verschenen opvolger Sauce Piquante, deels geproduceerd door Mark Neill (Black Keys), sijpelen invloeden van artiesten als Dough Sahm, Willie Nelson, Johnny Cash, Bo Diddly en Al Green door. Tel daarbij op de doorleefde zang van Theo en het vakmanschap van zijn band en je snapt dat hier een act op de planken staat die liefhebbers van bijvoorbeeld Nathaniel Rateliff, Nick Waterhouse en Eli Paperboy Reed absoluut moeten gaan checken. Op dit moment nog redelijk onbekend in ons belgenlandje, maar wij zijn ervan overtuigd dat deze frans-canadese jongeman dé revelatie van Goezot in’t Hofke 2020 zal worden.

 

Nico Duportal & The Sparks (fr)

Nico Duportal stond in 2016 reeds in ’t Hofke, toen bracht hij met z’n Rhythm Dudes authentieke jaren 40-50 rhythm&blues. Nu komt hij met The Sparks en samen brengen ze een prachtige mix van R&B, vroege soul, country, rockin’ gospel en Tex Mex met een rauw randje. Zijn stevige backing band bestaat uit Olivier Cantrell op toetsen, Antoine Pozzo op bas, Pascal Mucci op drums en blazers Alexis Bertein en Sylvain Téjerizo. Op z’n nieuwe plaat “Dog, Saint & Sinner” glijdt hij moeiteloos van “rockin’ beats” naar “soulfull grooves” met veel zelfvertrouwen en stijl. Gepassioneerd put hij uit vele traditionele muziekstijlen, maar behoudt telkens z’n eigen frisse, originele sound met slimme en creatieve songs. Nico heeft absoluut z’n eigen stijl, maar als we er eentje moeten noemen, dan doet hij ons op deze plaat nog het meest denken aan de vroege Johnny “Guitar” Watson. Live komt de soul meer en meer op de voorgrond en dat komt de ambiance alleen maar ten goede. De tweede doortocht van Nico Duportal in onzen hof zal dus, nog veel meer dan de eerste keer, een waar feestje worden.

 

JP Soars & The Red Hots (usa)

JP Soars is geboren in 1979 in Californië, groeide op in Arkansas en woont tegenwoordig in Delray Beach, Florida. Hij is een man van extremen en dus een man naar ons hart. Hij heeft in metal bands gespeeld, maar is tevens sterk beïnvloed door jazziconen zoals Wes Montgomery en Django Reinhart. Verder zegt hij over zichzelf: “Ik hou van Jimmy Hendrix en Stevie Ray Vaughan, maar probeer niet als zij te spelen. Ik luister naar de mensen waar zij naar luisterden, zoals Albert King, Johnny Guitar Watson, T Bone Walker, Muddy Waters en Guitar Slim”. Soars zingt en speelt gitaar, ukelele en, zijn specialiteit, een 2-snarig zelfgebouwde ‘cigar-box’ gitaar. Met zijn vaste begeleiders Cleveland Frederick op basgitaar en Chris Peet op drums vormt JP Soars een strak trio: The Red Hots. Op zijn tweesnarige cigar-box gitaar doet hij bovendien dingen die Seasick Steve en diens Diddley Bow doen verbleken. Live brengen deze heren stevige bluesrock, west coast blues met uitstapjes naar surf, jazz en zelfs een snuifje calypso. Niet te missen, een echte muzikale wervelstorm!!
 

 

Michelle David & The Gospel Sessions (usa/nl)

Toen David tien maanden oud was, verhuisde ze samen met haar moeder naar New York. Opgegroeid met de kerk begon ze op haar vierde te zingen. Ze werd op vijfjarige leeftijd lid van haar eerste groep, The Mission of Love. In 1980 begon ze met ze een opleiding aan de Fame school in New York. In 1991 deed ze auditie voor de Broadway musical Mama, I Want To Sing. In 1992 ging ze met deze musical de wereld rond. Nadien speelde ze nog in allerlei musicals en deed ze achtergrondvocalen voor ondermeer Diana Ross en Michael Bolton. Momenteel woont zij in de buurt van Amsterdam.  Nederlanders Onno Smit en Paul Willemsen, bekend van Beans & Fatback en Lefties Soul Connection, vonden in Michelle de ideale zangeres om op zoek te gaan naar de oorsprong van de soulmuziek. Sindsdien zetten ze het land op zijn kop als Michelle David & The Gospel Sessions, met altijd groovy ritmes, funky gitaren en de warme soulstem van Michelle David als grootste kracht. Met hun opzwepende combinatie van rauwe soul en hoopvolle gospel, gierende gitaren en een hemeltergend mooie stem brengen ze je naar grotere hoogte en sturen je als herboren naar huis!

 

Ten Years After (uk)

Ten Years After werd halverwege de jaren zestig opgericht en verwierf 51 jaar geleden wereldroem op de moeder van alle festivals, Woodstock in 1969. En alleen al daarom is hun plaats in de rockgeschiedenis vastgelegd. Here Me Calling, Love Me Like a Man, Going Home en I’d Love To Change The World waren de bekendste nummers uit die periode. Alvin Lee was de frontman van de band, maar na grote successen in de V.S en Europa verliet hij de band. Grote solo-successen bleven echter uit en op 6 maart 2013 overleed hij na een mislukte operatie. De band heeft eigenlijk nooit opgehouden te bestaan, al zijn er wel wat pauzes geweest in hun  actieve bestaan.  Drummer Rick Lee (géén familie) en toetsenist Chick Churchill houden de legacy van Ten Years After levend en worden live aangevuld met bassist Collin Hodginskon ( White Snake, Paul Butterfield, Spencer Davis Group, Chris Rea) en de jonge hond Marcus Bonfanti ( Van Morrison, Ginger Baker, Ron Wood e.a.), de nieuwe frontman op gitaar en zang. Ten Years After 2020 creëert opnieuw een onverslaanbare mix van ervaring en jeugdige kracht die even tijdloos als energiek is.

 

 

 

‚Äč